در زمان هاي قديم وقتي هنوز راه بشر به زمين باز نشده بود تمام خصوصيات انساني دور هم جمع شده بودند و با هم زندگي مي كردند و هيچكدام بر ديگري برتر نبود. يك روز نشاط گفت : بياييد بازي كنيم مثلا قايم باشك. ديوانگي فرياد زد : آره قبوله. من چشم مي گذارم.

چون كس ديگري توان و حوصله ي پيدا كردن ديوانگي را نداشت همه قبول كردند. ديوانگي چشمهايش را بست و شروع به شمردن كرد. يك . . . دو . . . سه . . . همه به دنبال جايي بودند تا پنهان شوند. نظافت خودش را به شاخ ماه آويزان كرد. خيانت داخل انبوهي از خاك شد. ذكاوت به ميان ابرها رفت و اصالت به بالاي درخت. هوس به مركز زمين به راه افتاد . دروغ اما كه ميگفت به اعماق كوير خواهد رفت به اعماق دريا رفت! طعم داخل يك سيب سرخ قرار گرفت. حسادت هم رفت داخل يك چاه عميق. همه پنهان شده بودند و ديوانگي همچنان ميشمرد: هفتاد و سه . . . هفتاد و چهار . . . ! اما عشق هنوز معطل بود و نميدانست به كجا برود. ديوانگي داشت به عدد صد نزديك مي شد كه عشق رفت وسط يك دسته گل رز و آرام نشست.

درس اول: يه روز مسوول فروش ، منشي دفتر ، و مدير شرکت براي

 ناهار به سمت سلف قدم مي زدند… يهو يه چراغ جادو روي زمين

پيدا مي کنن و روي اون رو مالش ميدن و جن چراغ ظاهر ميشه…

جن ميگه: من براي هر کدوم از شما يک آرزو برآورده مي کنم…

منشي مي پره جلو و ميگه: «اول من ، اول من!… من مي خوام که

توي باهاماس باشم ، سوار يه قايق بادباني شيک باشم و هيچ نگراني

 و غمي از دنيا نداشته باشم»… پوووف! منشي ناپديد ميشه… بعد

 مسوول فروش مي پره جلو و ميگه: «حالا من ، حالا من!… من مي

 خوام توي هاوايي کنار ساحل لم بدم ، يه ماساژور شخصي و يه منبع

 بي انتهاي آبجو داشته باشم و تمام عمرم حال کنم»… پوووف!

 مسوول فروش هم ناپديد ميشه… بعد جن به مدير ميگه: حالا نوبت

 توئه… مدير ميگه: «من مي خوام که اون دو تا هر دوشون بعد از

 ناهار توي شرکت باشن»!

نتيجهء اخلاقي اينکه هميشه اجازه بده که رئيست اول صحبت کنه!

درس دوم: يه روز يه کشيش به يه راهبه پيشنهاد مي کنه که با

ماشين برسوندش به مقصدش… راهبه سوار ميشه و راه ميفتن…

چند دقيقهء بعد راهبه پاهاش رو روي هم ميندازه و کشيش زير

 چشمي يه نگاهي به پاي راهبه ميندازه… راهبه ميگه: پدر روحاني

، روايت مقدس ۱۲۹ رو به خاطر بيار… کشيش قرمز ميشه و به

جاده خيره ميشه… چند دقيقه بعد بازم شيطون وارد عمل ميشه و

کشيش موقع عوض کردن دنده ، بازوش رو با پاي راهبه تماس

ميده… راهبه باز ميگه: پدر روحاني! روايت مقدس ۱۲۹ رو به خاطر

 بيار!… کشيش زير لب يه فحش ميده و بيخيال ميشه و راهبه رو به

 مقصدش مي رسونه… بعد از اينکه کشيش به کليسا بر مي گرده

سريع ميدوه و از توي کتاب روايت مقدس ۱۲۹ رو پيدا مي کنه و مي

 بينه که نوشته: «به پيش برو و عمل خود را پيگيري کن… کار خود

 را ادامه بده و بدان که به جلال و شادماني که مي خواهي مي رسي»!

نتيجهء اخلاقي اينکه اگه توي شغلت از اطلاعات شغلي خودت کاملا

 آگاه نباشي، فرصتهاي بزرگي رو از دست ميدي!

درس سوم: بلافاصله بعد از اينکه زن پيتر از زير دوش حمام بيرون

 اومد پيتر وارد حمام شد… همون موقع زنگ در خونه به صدا در

 اومد… زن پيتر يه حوله دور خودش پيچيد و رفت تا در رو باز

 کنه… همسايه شون -رابرت- پشت در ايستاده بود… تا رابرت زن

پيتر رو ديد گفت: همين الان ۱۰۰۰ دلار بهت ميدم اگه اون حوله رو

 بندازي زمين!… بعد از چند لحظه تفکر ، زن پيتر حوله رو ميندازه

 و رابرت چند ثانيه تماشا مي کنه و ۱۰۰۰ دلار به زن پيتر ميده و

ميره… زن دوباره حوله رو دور خودش پيچيد و به حمام برگشت…

 پيتر پرسيد: کي بود زنگ زد؟ زن جواب داد: رابرت همسايه مون

بود… پيتر گفت: خوبه… چيزي در مورد ۱۰۰۰ دلاري که به من

بدهکار بود گفت؟!

نتيجهء اخلاقي: اگه شما اطلاعات حساس مشترک با کسي داريد که به

 اعتبار و آبرو مربوط ميشه ، هميشه بايد در وضعيتي باشيد که

بتونيد از اتفاقات قابل اجتناب جلوگيري کنيد!

درس چهارم: من خيلي خوشحال بودم… من و نامزدم قرار

ازدواجمون رو گذاشته بوديم… والدينم خيلي کمکم کردند… دوستانم

 خيلي تشويقم کردند و نامزدم هم دختر فوق العاده اي بود… فقط يه

 چيز من رو يه کم نگران مي کرد و اون هم خواهر نامزدم بود… اون

 دختر باحال ، زيبا و جذابي بود که گاهي اوقات بي پروا با من شوخي

 هاي ناجوري مي کرد و باعث مي شد که من احساس راحتي نداشته

باشم… يه روز خواهر نامزدم با من تماس گرفت و از من خواست که

 برم خونه شون براي انتخاب مدعوين عروسي… سوار ماشينم شدم

و وقتي رفتم اونجا اون تنها بود و بلافاصله رک و راست به من گفت:

 اگه همين الان ۵۰۰ دلار به من بدي بعدش حاضرم با تو

…………….! من شوکه شده بودم و نمي تونستم حرف بزنم…

اون گفت: من ميرم توي اتاق خواب و اگه تو مايل به اين کار هستي

 بيا پيشم… وقتي که داشت از پله ها بالا مي رفت من بهش خيره

 شده بودم و بعد از رفتنش چند دقيقه ايستادم و بعد به طرف در

ساختمون برگشتم و از خونه خارج شدم… يهو با چهرهء نامزدم و

چشمهاي اشک آلود پدر نامزدم مواجه شدم! پدر نامزدم من رو در

آغوش گرفت و گفت: تو از امتحان ما موفق بيرون اومدي… ما خيلي

 خوشحاليم که چنين دامادي داريم… ما هيچکس بهتر از تو نمي

تونستيم براي دخترمون پيدا کنيم… به خانوادهء ما خوش اومدي!

نتيجهء اخلاقي: هميشه کيف پولتون رو توي داشبورد ماشينتون

بذاريد

درس پنجم: يه شب خانم خونه اصلا” به خونه بر نميگرده و تا صبح

 پيداش نميشه! صبح بر ميگرده خونه و به شوهرش ميگه كه ديشب

 مجبور شده خونهء يكي از دوستهاي صميميش (مونث) بمونه. شوهر

 بر ميداره به ۲۰ تا از صميمي ترين دوستهاي زنش زنگ ميزنه ولي

 هيچكدومشون حرف خانم خونه رو تاييد نميكنن!

ميدوني فلسفه اختراع سرسره چيه؟ ميخوان از

 بچگي به آدم ياد بدن که بالا رفتن چقدر سخته

 و پايين آومدن چقدر آسون!!!

می دونم برات عجیبه این همه اصرار و خواهش

این همه خواستن دستات بدون حتی نوازش

می دونم که خنده داره واسه تو گریه ی دردم

میگذری از من و میری، اما باز من برمیگردم

می دونم برات عجیبه من با اون همه غرورم

پیش همه ی بدی ها چه جوری بازم صبورم

می دونم واست سواله که چرا پیشت حقیرم

دور میشی منو نبینی، باز سراغتو می گیرم

می دونی چرا همیشه من بدهکار تو میشم؟

وقتی نیستی ام یه جوری با خیالت راضی میشم؟

می دونی واسه چی از تو بد میبینم و می خندم؟

تا نبینی گریه هامو هر دو چشمامو میبندم؟

چاره ای جز این ندارم آخه خون شدی تو رگهام

می میرم اگه نباشی بی تو من بدجوری تنهام

می دونم یه روز می فهمی روزی که دنیا رو گشتی

من چه جوری تو رو خواستم؛ تو چه جور ازم گذشتی

پرسيد مي خواستي مرا ملاقات كني؟

جواب دادام اگر وقت داشته باشيد .

با لبخند فرمود: زمان من نامتناهي است و چه پر سشي داري؟

پرسيدم :چه خصوصيات ادم عجيب است؟

گفت: دوران كودكي برايشان زود خستگي اور مي شود و مي خواهند سريع بزرگ شوند

و سپس آرزو ميكنند بر گردند به كودكي.

سلامتيشان را در عوض بدست اوردن ثروت از دست ميدهند و ثروت را از دست مي دهند در قبال بدست اوردن مجدد سلامتي.

با تفكر به اينده مشوش مي گردند و زمان حال را فراموش ميكنند

به طوري كه نه در حال زندگي مي كردند نه در اينده.

زندگي مي كنند در حاليكه انگار هرگز از دنيا نمي روند

و طوري ميميرند كه انگار هرگز زندگي نكردند.

دستانم را گرفت و پس از مدتي سكوت

پرسيدم : به عنوان پدر يا مادر چه درسهايي مي خواهي فرزندانت بياموزند؟

با تبسمي پاسخ داد:

بياموزند كه شخصي را نميتوانند وادار به دوست داشتن نمايند

و فقط ميتوانند اجازه بدهند كه ديگران دوستشان بدارند.

خود شان را با ديگران مقايسه نكنند

و بدانند ثروت به داشتن بيشتر مال نيست بلكه به كمترين نياز داشتن است.

بدانند در يك لحظه كساني را كه دوست دارند از خود رنجور مي سازند

و براي يافتن يك دوست بايد سالهاي فراوان تلاش كنند.

خواب دیدم خواب اینکھ مرده ام            خواب دیدم خستھ ام افسرده ام

روی